Beste vrienden,
Stuart Highway is de
hoofdweg van Darwin in het noorden naar Adelaide in het zuiden. Neem
even de tijd, want pas na 1600 kilometer ben je halverwege (Alice
Springs), en Adelaide is 3000 kilometer. Wij hoeven ‘maar’ tot
Katherine, een luttele 300 kilometer. De Stuart Hwy, zoals
ie wordt aangeduid, is grotendeels tweebaans, en af en toe is er een
passeerstuk om de Road Trains voorbij te komen. Maar die gaan zelf
ook niet erg langzaam.
De weg voert langs
oneindige savannen met eucalyptusbomen, en kleine palmen. Voor de afwisseling
slaan we af bij Litchfield National Park en maken een tour. Hier zijn
uitgestrekte velden met termietenheuvels te bewonderen, die soms
metershoog zijn.
Tijdens de moesson
valt hier in Northern Territory erg veel regen, en komen de lager
gelegen gedeelten van de weg onder water te staan. In de droge tijd
daarentegen is het hier kurkdroog. We zitten momenteel
in het begin van de droge tijd, en alles is nog redelijk groen, wel
is het 34 graden en vochtig, dus zodra je alleen maar je zonnehoed
rechtzet, zweet je al uit alle poriën. Onze wandeltocht valt hierdoor
ook aanmerkelijk korter uit dan we hadden gepland.
Deze stoere
campeercombinatie is hier vrij standaard voor de Australiërs, om er
opuit te trekken de natuur in. Let op de snorkel, die ervoor zorgt
dat de motor niet verzuipt bij het doorwaden van de ondergelopen
weggedeelten.
Bij Florence Falls is altijd water, ook in het droge
seizoen. Het poreuze gesteente zuigt als een spons het regenwater op,
en geeft dat later weer langzaam vrij. Dit gedeelte van het park is
altijd groen, en is voor de Aboriginals een sacrale plek. Wat de
Aussies er niet van weerhoudt om hier massaal een ‘plunge’ te
nemen.
Kaartjes voor het park koop je niet bij het visitor’s center,
maar gewoon online. In Katherine eten we weer gebakken baramundi. Nu
kan het nog! Het is even lekker als zwaardvis. En weggespoeld met een
knisperfrisse Australische Riesling is het zelfs lekkerder.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten