Katherine River en Nitmiluk Gorges

Beste vrienden,

Stuart Highway is vernoemd naar de Schotse ontdekingsreiziger John McDouall Stuart, die in de negentiende eeuw als eerste het Australische continent doorkruisde. Een hele prestatie, want de Stuart Highway was er toen nog helemaal niet, en is pas sinds de jaren tachtig over de volle lengte geasfalteerd.

Hij vernoemde zijn ontdekkingen naar familieleden van zijn expeditiesponsor, en zo komt Katherine River aan haar naam: Catharine Chambers was een dochter van John Chambers. Stuart heeft echter de Katherine Gorges gemist, en dat is jammer voor ‘m, want die zijn wonderschoon. Overigens heten deze gorges (of kloven) sinds mensenheugenis Nitmiluk. Volgens de ‘Dreamtime’ van de oeroude plaatselijke stam de Jawoyn heeft godheid Nibilil de plek zo genoemd naar het luide Nit-Nit geluid van de alomtegenwoordige boomkrekel. Dreamtime is een aboriginal term voor de ontstaansmythologie van de wereld, en ook de bijbehorende filosofie. Maar ‘Dreaming’ is beter, want de aboriginal volken kennen geen woord voor ‘time’. Het wereldbeeld van de Jawoyn strookt ook helemaal niet met dat van de westerling.

Nitlimuk Gorges heette vroeger Katherine Gorges, maar de regering heeft het overgedragen (teruggegeven) aan de Jawoyn. Toch mag iedereen meegenieten van dit prachtige stuk natuur, dat hoort ook bij de ‘Dreaming’. De kloven worden in het natte seizoen gevuld met het regenwater vanuit Kadakoo, dat eigenlijk bestaat uit een reusachtige plaat van kalksteen van vele honderden vierkante kilometers. De wegen stromen dan ook geregeld onder vanuit de vele kreken.

We maken een schitterende boottocht over het water van de Gorges. Na elke bocht komt er weer een ander mooi stuk tevoorschijn.

In de Gorges wonen zoetwaterkrokodillen, die hun eieren leggen in het zand van de vele strandjes. Soms komen er ook indringers van buiten: zoutwaterkrokodillen (Salties), die erg gevaarlijk zijn voor zwemmers. Ze worden gevangen en elders weer uitgezet. 

Als je goed kijkt, zie je op de rotsen oude verftekeningen van de Jawoyn. Die tekeningen spelen een grote rol bij de overlevering van de mythologie.

Even buiten het visitor’s centre hangen de bomen vol met fruitbats (vleermuizen), ze maken een leven van jewelste. Ze hangen ondersteboven (zoals alles in Australië). Het is weer erg warm: 34 graden, en de meegebrachte flessen water zijn alweer bijna op.

De openbare loo's zijn uiteraard helemaal in stijl uitgevoerd: