Beste Vrienden!

Beste vrienden,

Behalve jullie, beste vrienden, hadden we niet op reis gekund zonder nóg twee beste vrienden. Ze liggen op hier op de voorgrond, temidden van de voorbereidingen van een eenvoudig doch voedzaam welkomsmaal, te bereiden op een open rooster.

Deze twee trouwe broeders zijn onze verloopstekkers, zonder welke onze laptop, alsmede telefoons,    e-reader, Tomtom, camera en koptelefoon na luttele dagen het zwijgen ertoe zouden hebben moeten doen. De één past in een Engels stopcontact, hetgeen in Singapore erg goed uitkomt, want de Engelsen hebben daar heel lang gezeten (Straits Settlements). En voor Australië is het meer funky model met de schuine pootjes. Maar let wel, het is geen AC/DC omvormer, er komt niet zomaar Frans Bauer uit je speakers!

Nabij Adelaïde River was er een fraai uitkijkpunt in een mooi Visitor’s Center, gerund door de plaatselijke Aboriginals. Een donatie werd op prijs gesteld, maar een aankoop in de cadeaushop was ook goed. Deze art print vonden we wel mooi. De oplage is onbekend, maar hij stond ook op internet, en dan weet je het wel. Maar een orgineel pippeltjes schilderij gaat nogal in de papieren lopen!

BNE - SIN - AMS

Beste vrienden,

Dit zijn helaas de laatste loodjes, we nuttigen nog een prettig ontbijt met gerookte zalm, klutsei, toast en sterke koffie, klaargemaakt door Bryce & Lindsay. Vervolgens slepen we het gekofferte naar de auto en nemen hartelijk afscheid van Heal House B&B. Een enkele dag in Brisbane is bij nader inzien toch wel te kort. We nemen nog een kijkje in New Farm Park, waar de locals picknicken, de hond uitlaten of zomaar een balletje trappen onder het genot van de geweldige skyline.

Verder is er grappige art te zien in de vorm van een onzinbord, en een marmeren pickup truck, en een ‘sausage tree’. Als je de Australische naam voor een vogel of een boom niet weet, verzin je maar wat op grond van wat je ziet, Tien tegen één dat je goed zit. Met worstenboom zit je dus raak. 

Tegen 12 uur zetten we de Tomtom op ‘Airport, No toll ways’ en tuffen naar het vliegveld. Het inchecken verloopt vlotjes, we zijn snel door de security, en onze vlucht naar Singapore staat al aangegeven. 

De souvenirwinkel in de vertrekhal verkoopt de onvermijdelijke Crodocile Dundee hoeden met echte plastic krokodillentanden. Een volgende keer maar voor ons! In Nederland eten we Mariakaakjes of Bastognes, hier is het nationale koekje de TimTam. 's Kijken of die in Nederland ook te koop zijn.

De vlucht naar Singapore duurt ruim zeven uur, en we hebben nu drie uur de tijd om deze aflevering te posten. en dan is het nog eens dertien uur naar Amsterdam. Onderweg laten we acht uur in rook opgaan en landen om zeven uur ‘s woensdagsmorgens. Lekker in de spits naar  huis.

Bristling Brisbane

Beste vrienden,

Brisbane River meandert als een slang door de stad, Of beter gezegd, de rivier was al een miljoen jaartjes of wat aan het meanderen, en Brisbane is er later bij gebouwd. 

Bij Howard Smith Wharf, vlakbij onze B&B, is de rivier diep uitgesleten in de keiharde rots. Zodoende nemen we een lift naar de 20 meter lager gelegen steiger waar de ferries aanleggen die alle plekken in de stad aandoen.

Er is de CityCat, een verbinding met grote snelle catamarans. Leuker evenwel zijn de kleinere KittyCats, waar het allemaal wat langzamer gaat, perfect voor de nieuwsgierige toerist, en bovendien gratis, cadeautje van de gemeente Brisbane.

Brisbane is een stad in opkomst, en dat is te zien: overal wordt ambitieus gebouwd aan nog meer wolkekrabbers. Hoog tijd dus voor ons om wat er bewaard is gebleven van het negentiende eeuwse Brisbane te verkennen. En dat valt helemaal niet tegen.

Brisbane Arcade is honderd jaar oud, en bevat vele grappige kleine winkeltjes. Overal zien we Art Deco glas-in-lood. Daar zijn we wel liefhebber van.

Anzac Square is een parkje, waar iedereen in de buurt, kantoorpersoneel en toeristen door elkaar, een snelle lunch in het zonnetje verorberen. De onze komt van de Subway’s vlak in de buurt. Er blijft geen kruimeltje in het gras liggen, want de ibissen maken alles meteen schoon.

De City Hall (gemeentehuis) stamt uit de jaren dertig en ziet er imposant uit. Binnen is ook een auditorium, waar concerten gegeven worden. Hier zou zomaar het Tasmania Symphony Orchestra op bezoek kunnen komen, die de Symphonic Danses van Rachmaninov spelen. Dat hoorden we van de week op de radio op 106.1 FM, de klassieke zender van Australië. Maar buiten kan je ook lekker banaal op de foto met een stel bronzen kangeroes,

Op de South Bank, een paar haltes verder met de KittyCat, is een prettig park, met nog een klein stukje regenwoud. Op de South Bank was in 1988 de Brisbane Expo. Er is nog een mooi Vredes-tempeltje van over, dat door vakwerklieden uit de Kathmandu vallei in Nepal is gemaakt. Het is prachtig versierd met houdsnijwerk. Pal ernaast staat een reusachtig reuzenrad. De tijd staat niet stil. Maar wat een leuke stad!

Morgen nemen we het vliegtuig naar Singapore, en stapppen daar over op een toestel richting Amsterdam. Er komt vast nog wel een laatse aflevering van dit blog, maar voor nu: bedankt allemaal voor het lezen van alle onzin, en tot een volgende keer!

Sunday Sunshine & Sunshine Beach

Beste vrienden,

Wat is de basisuitrusting voor de gemiddelde Australiër? Daar zijn we nu wel zo’n beetje achter. Om te beginnen thongs, oftewel flipflops, oftewel teenslippers, voorts sunnies (een zonnebril), en een korte broek. Verder is het essentieel om je goed te beschermen tegen de felle zon (hoed op, en goed insmeren met zonnecreme 50+) en altijd water bij je hebben. Een prettig humeur doet het altijd goed: - G’day – How’re you? - Sorry mate – Cheers mate – Right-ie-ho! - No worries ! -. 

Verder heeft iedereen hier een surfplank. Die maak je bij het surfen met een koordje vast aan je enkel, dan hoef je er niet elke keer achteraan te zwemmen. We nemen vandaag nog een kijkje op Sunshine Beach, en rijden vervolgens over de Sunshine Highway richting Brisbane.

Onderweg kopen we bij een pleisterplaats sandwiches bij Subway’s (een formule die altijd werkt), en die we bij Wildhorse Lookout lekker opsmikkelen.

In Brisbane logeren we in Heal House B&B, gelegen in Heal Street, aan de rand van het hoogbouwige centrum. Het is een houten huis uit begin 20e eeuw, een zogenaamde Queenslander. Vroeger stond het op lage betonnen palen, zodat in het hete seizoen de koele wind eronderdoor kon waaien. Nu is het huis opgekrikt, en is er een verdieping onder geschoven. We voelen er ons meteen thuis, en dat is volledig te danken aan onze gastheren Bryce en Lindsay. 

Niet ver van onze B&B speelt zich aan de Brisbane River het ultieme zondagmidaggebeuren af, met een Italian Fest, compleet met life smooth jazz, en spectaculaire zonsondergang en verder veel rumoerige horeca. Morgen gaan we nog even lekker de stad in, echter we hebben al ingechecked voor Singapore.

Everglades Ecosafari en Eastern Grey Kangaroos

Beste vrienden,

Iedereen kent natuurlijk de Everglades, het beroemde waterrijke natuurgebied in Florida. Hier in Queensland heb je ook Everglades: de Noosa River stroomt met vele vertakkingen en meertjes door drassig laagland. 

Het water wordt naarmate je dichter bij de zee komt steeds brakker, en je ziet steeds meer mangrove bossen. De Amerikaanse Everglades zijn veel uitgestrekter dan die in Australië. Nog een verschil is dat hier geen krokodillen zitten. Dat zwemt een stuk rustiger als toerist! Wel is het water hier vrij koud, en dat is meteen de reden van de afwezigheid van die bijtgrage zwemhagedissen. 

Het water is echter kristalhelder, en ook roodachtig van kleur. Dat komt door de tannines die de bomen hier afscheiden. Maar als het verhaal was geweest dat er ooit een schip uit Bordeaux was gestrand, had ik dat ook geloofd. We maken een tripje per kano, dat is goed voor de biceps, en je kan goed de vele kingfishers zien vliegen. Het zijn blauwe flitsen, en moeilijk te vangen op camera. Als je goed kijkt, zit er een in de boom. Lastig te zien, vonden wij ook.

Het wateroppervlak is spiegelglad, en weerkaatst het overvloedige groen prachtig. Ook is het leuk om de ‘catfish’ te voeren met muffin kruimels.

Als we weer vaste grond onder de voeten hebben, zien we een roedel Eastern Grey Kangaroos in het gras hoppen. De dametjes zijn vrij klein, maar het mannetje is twee keer zo groot, een heeft flinke biceps. 

Die worden geshowd aan rivaliserende mannetjes bij het paringsgebeuren. Ik zeg wel mannetjes, maar dit exemplaar gaat over de 90 kg! Ik besluit niet te rivaliseren en hem ruim baan te geven. Al fotograferend komt er een jochie in beeld met een loeres van een telelens, liggend in het gras. 

Dat is Spencer, die erg geïnteresseerd is in vogels en dieren, en ook bezorgd is -ook hier- over het verminderen van de nodige habitats. Zijn ouders zijn er ook, en we spreken over de noodzaak en mogelijkheden om het wildlife te beschermen, over David Attenborough, over vogels spotten enz. enz. Spencer komt ons nog een fotokalender met vogelfoto’s aanreiken, met eigengemaakte foto’s. Ik gooi mijn Panasonic triple zoom Special maar in de afvalbak.

Morgen stevenen we weer op Brisbane aan, nemen daar nog een kijkje en vliegen vervolgens weer 's huiswaarts.

Mount Tinbeerwah en Noosa Botanic Gardens

Beste vrienden,

Vandaag willen we wandelen bij Noosa Head, een toeristisch dorp aan de Sunshine Coast. Helaas kunnen we nergens de auto parkeren, alles is stijf vol geparkeerd. Het is wat het is, en we maken rechtsomkeert. We vonden het toch al een een klein beetje een ballentent. Hoewel de naam Chez Noosa voor een motel toch wel weer aardig is. 

Er zijn prachtige alternatieven voorhanden: in Tewantin National Park ligt Mount Tinbeerwah, en die is van eendere vulkanische oorsprong als de toppen in de Glass House Mountains. En je ziet er geen kip, alleen bush turkeys; de race naar de top is gemakkelijk te doen en het uitzicht is weer erg mooi. Achter de hekken kan je zomaar honderd meter naar beneden vallen. Gewapend met touw en helm heet dat abseilen.

De Noosa Botanic Gardens liggen aan Lake McDonald, en elke palm, struik en boom die voorkomt in Queensland, is hier vertegenwoordigd. Het wordt geheel onderhouden door vrijwilligers en de toegang is gratis. Wat wij kennen als kamerplant, max. 30 cm hoog, woekert hier gewoon meters hoog. 

Er schijnen hier veel vogels te zitten , maar op het heetst van de dag is er niet eens een bush turkey te bekennen. Maar wel een zeearend hoog in de lucht. We zitten hier tenslotte vlak bij zee. 

Dan gaat ons gymnasiastenhart sneller kloppen: er is ook een amphitheater. Als publiek heb je mooi uitzicht over Lake McDonald. Voor een AC/DC concert is er evenwel wat weinig ruimte. 

We zijn iets eerder op het strand dan gisteren, en we eindigen de dag met een mooie strandwandeling. De zee is de Pacific Ocean, en tegen vijf uur wordt het alweer donker.