Naar de Glass House Mountains

Beste vrienden,

Gisteren namen we de laatste gelegenheid te baat voor de zonsondergang bij Horseshoe Bay. Phil heeft ons een weggetje naar het strand gewezen dat door een moerasje loopt. Alleen de locals komen hier, om te joggen, of de hond uit te laten. Tegen donker is de sfeer betoverend, en hoor je allerlei vreemde vogels door de stilte roepen, en vliegt er af en toe een fruitbat over. 

De zonsondergang aan het strand stelt wederom niet teleur, al is de eerste rang reeds volledig bezet.

Vandaag nemen we de ferry van 8:00 uur terug naar Townsville, en nemen daar het vliegtuig naar Brisbane. Ons verblijf op Maggie Island was een groot succes, dankzij de goede zorgen van vriend Phil. De naam Magnetic Island komt overigens van James Cook; toen hij hier was, constateerde hij een afwijkingvan zijn kompas, en dacht dat Maggie de oorzaak was. Hoe dan ook, het eiland is een echte toeristenmagneet, maar qua drukte is het allemaal nog goed te doen.

In de tuin nemen we afscheid van Phil, zijn hond en de roze kakatoes. Ze zitten al op het hek ten wachten op het kippenvoer. Vandaag is ook de zeldzame buitenboordmotorvogel present.

De overtocht naar het vasteland duurt nog geen drie kwartier, maar het voelt als een heuse cruise!

We hebben de laatste tip van Phil opgevolgd, en kiezen stoelen aan bakboord van het toestel. Zo hebben we bij het opstijgen prachtig zicht op Maggie Island en Nelly Beach. Hier moeten we nog een keer terugkomen! 

Brisbane is een serieus grote stad, en dat is vanuit de lucht al te zien. Geland op Brisbane halen we een verse auto op, en rijden richting Sunshine Coast naar de Glasshouse Mountains.

Dat vers mag je letterlijk nemen: er staat pas 575 kilometer op de teller van deze kolossale Renault Koleos. Er zit ook navigatie op, en in eerste instantie worden we naar de vertrekhal gedirigeerd, want dat was de laatst ingevoerde bestemming. Maar goed, we hebben onze eigen tomtom ook nog. Morgen meer over de Glass Mountains!