Great Barrier Reef

Beste vrienden,

Het Great Barrier Reef strekt zich over de hele kust van Qeeensland uit Het bestaat uit een 2.000 kilometer lange aaneenschakeling van koraalriffen met tientallen soorten koraal, en een verbluffende hoeveelheid marine life. Finding Nemo is hier gelijk aan het zoeken van een speld in een hooiberg. Gelukkig zijn er wel 24 soorten clownsvissen, dus niemand wordt teleurgesteld. 

Hoewel er een straffe wind waait, vaart de Sailaway VI toch uit. We tuffen op de motor de haven van Port Douglas uit, maar eenmaal buitengaats gaan we daadwerkelijk onder zeil en varen we naar Low Island. Het is maar goed dat iedereen (behalve de crew) een pilletje tegen de zeeziekte heeft genomen, want we kurketrekken er op los. Hier bedoelen we niet openbare dronkenschap aan dek, maar het gecombineerde wild slingeren en stampen van onze catamaran. 

In de relatieve luwte van Low Island trekken we onze flippers en wetsuits aan. De grootste respectievelijk kleinste exemplaren aan boord voldoen uitstekend voor ons. En ik heb baard en snor gemicromilimeterd, anders gaat je snorkelmasker lekken. We zijn een klein doch gemêleerd gezelschap afkomstig uit Australië zelf, Frankrijk en ons ‘Dutchies’. Vervolgens rolt een wondere wereld van koraalriffen en felgekleurde vissen onder onze flipperende voeten door. Het weer is helaas bedekt, en het water is door de wind niet kristalhelder, maar er valt genoeg te genieten. 

We hebben geen onderwateropnamen, want op internet zijn mooiere opnamen voorhanden, zoals deze, die qua kleurstellig aardig overeenkomt met onze ervaringen van vandaag. De lunch is overvloedig, met broodjes, salades, vleeswaren, verse garnalen en allerlei sausjes. Typisch dat iedereen vlees wil. Wij offeren ons maar weer op en ontfermen ons over de garnalen in wasabi saus.

We nemen nog kijkje op Low Island, waar geen schatten begraven liggen, maar waar wel een aardig haberdasher museumpje is, en een vuurtoren. Rest ons de terugreis, die even ruw verloopt als de heenreis. Wellicht kruist onze koers wel met die van Captain Bligh. Hij is de hoofdpersoon van de beruchte muiterij op de Bounty eind achttiende eeuw. Bligh werd in de Pacific van zijn schip gezet, maar in een open boot, vergezeld van getrouwen, zeilde hij langs het Barrier Reef, langs Papoua Nieuw Guineja naar Batavia, alwaar hij passage nam naar Europa. Bligh was overigens stuurman op één van de eerste expedities van Cook.Hij maakte als één van de eersten gebruik van de chronometer. Dit was niets anders als een uiterst nauwkeurige mechanische klok, die Greenwich Meantime aangaf. De chronometer was cardanisch opgehangen, vanwege het kurketrekken van het schip. Ter plekke kon je daags het zenith van de middagzon bepalen (het ‘zonnetje schieten’), en zo bepalen hoever ten oosten of westen van Greenwich je jezelf bevond. Afhankelijk van de kwaliteit van je chronometer zat je er dan wel een kilometertje of wat naast. Bij bekende landpunten kon je wel je chronometer gelijkzetten (een ontdekkingsreis duurde over het algemeen jaren).

Tegenwoordig heb je GPS. Cook zou er een moord voor gedaan hebben. Verderop deze kust ligt Cape Tribulation. Die is zo genoemd naar de problemen die Cook had met het ophalen een anker. Op een reis van jaren mocht je niet teveel ankers verspelen.

Al met al, een dag welbesteed!