Atherton Tableland

Beste vrienden,

We hebben een bakje meelwormen in de koelkast staan voor de vogels op de veranda, en een ander bakje met speciale kangoeroe brokjes. Voordat we zelf ontbijten, delen we gul uit aan onze nieuwe bosvrienden. Dankbaar als ze zijn, geven ze als beloning een mooie showtje weg.

De Victoria Riflebird is lid van de familie van paradijsvogels, en als zodanig hoort ie hier natuurlijk wel thuis. Het mannetje kan een prachtige paardans opvoeren voor madame, en tot onze verrukking mogen wij erbij zijn.

De Eastern Whipbird is een klein schuw vogeltje, maar kan een enorme keel opzetten. De roep van het mannetje slaat als een zweepslag door het regenwoud, en het vrouwtje antwoordt prompt met een chip-chip.

Lake Eachham ligt nabij ons paradijsje, en je kunt in een uur eromheen wandelen door het regenwoud. Het is eigenlijk een krater, maar dan niet één die op de gebruikelijke wijze werd gevormd. Hier verwarmde de hete lava onder de oppervlakte het poreuze gesteende dat vol water zat, tot de boel oververhit raakte en de boel explodeerde. Vervolgens liep de krater vol water, en voilà, een mooi meertje. Onderweg verspert een pad nog het overpad, maar bij nader inzien kiest hij eieren voor zijn geld, oftewel het hazenpad.

Vervolgens rijden we door het heerlijke landschap van Atherton Tableland naar Dinner Falls. Hier hebben we kans op een ontmoeting met een cassowary, een kruising tussen een bontgekleurde kalkoen en een struisvogel. 

Ze scharrelen door het regenwoud en eten vruchten van allerlei soort. Maak ze niet boos, want ze kunnen hard trappen met hun poten waar vreselijke nagels aan zitten, en hun snavel is vervaarlijk. De zaden van de vruchten die ze eten verlaten op natuurlijke wijze het spijsverteringskanaal, maar dan is de cassowary als een stukje verder gewandeld. En zo is deze vogel nuttig voor het instandhouden van het woud. Helaas, of misschien gelukkig, krijgen we ze niet in zicht.